Brieven in de ramadan

Voor het begin van de ramadan in 2017 zag een nieuw boek het licht: Brieven in de Ramadan. Een boek van uitgeverij Moslim Kids Entertainment. De uitgeverij richt zich naar eigen zeggen op het maken van “islamitisch en pedagogisch verantwoorde producties van Nederlandstalige tekenfilms en kinderboeken”. Dat klinkt veelbelovend. Laten we een kijkje nemen.

Vormgeving

Het eerste wat opvalt is het formaat van het boek: breed in plaats van hoog en van flink formaat. Op die manier vormt het een boek dat je samen met je kind kan vasthouden tijdens het voorlezen. Niet gebruikelijk om zo een boek vast te houden en zeker even wennen dus. Het boek is een hardcover en de pagina’s zijn van kwalitatief materiaal. Zoals we vaker zeggen: je veegt de vieze vingers er zo vanaf.

Visueel

Wat ook opvalt zijn de heldere kleuren en de mooie tekeningen. Er is voor gekozen om geen ogen af te beelden in het boek. Dit naar de opvatting dat dit verboden is om te doen: het tekenen van ogen. Deze keuze zorgt niet voor een vermindering in het leesplezier en de pracht van de plaatjes. Wanneer de tekst echter verwijst naar het stralende gezicht van een personage, en er is een leeg gezicht? Dan voelt dat vreemd aan.

De afbeeldingen in het boek sluiten goed aan bij de teksten. De referenties achterin het boek zijn een aangename toevoeging. De uitleg van gebruikte Arabische termen is bijgesloten; geweldig gedaan! De inhoudsopgave is gezien de omvang en het feit dat het een lopend verhaal is overbodig.

Content

Het verhaal dat het boek verteld gaat over een jongen (‘Iesa, 8 jaar) die brieven leest van familieleden. Ook zien we hem samen met zijn zusje, vader en moeder voorbereiden op de iftar. We zien ze het vasten verbreken en naar de moskee vertrekken(daar eindigt het boek mee). Er komen meerdere goede daden naar voren. Voorbeelden zijn het helpen van ouders en onderwijzen van kinderen. Ook het vasten en het onderhouden van de familiebanden komen aan bod.

Deze focus op gedrag en aanbidding van een gezin is prettig. Het is een verhaal dat een groot aantal manieren kent om je eigen kind in het goede te stimuleren. Uiteraard zijn er ook enkele verbeterpunten waaronder de wel erg hollywoodachtige weergave van hoe een dorpje in Ethiopië eruit zou zien, is ‘Iesa altijd gekleed in een witte qamis en is er geen leeftijdscategorie aangegeven voor lezers.

Pedagogisch

Heel tof: ‘Iesa en zijn vader gaan naar de moskee. Als Hawa, het zusje van ‘Iesa, vraagt of ze mee mag is het antwoord een overtuigende instemming. De focus ligt bij kinderboeken vaak nadrukkelijk op mannen. Het is prettig dat in dit boekje een compleet gezin zichtbaar is. Dat de nadruk ligt op de jongen doet daar niets aan af.

Is de content altijd even pedagogisch? Daarover valt te discussiëren. Het boekje zeker leuk, aansprekend en vol kinderlijke eenvoud. Er zijn mooie leermomenten die bijdragen aan het stimuleren van goed gedrag in je kind. Zijn de verhalen altijd even realistisch? De verhalen zijn vooral vanuit traditioneel oogpunt realistisch.

Eindconclusie: brieven in de ramadan

Een mooi boek met een vrij unieke vormgeving met slechts enkele schoonheidsfoutjes. Ondanks de ruimte voor verbetering is het een goede aankoop voor ouders van kinderen in de leeftijd van 4-8. Dit met de wetenschap datje zelf kan bijspringen om het verhaal te verduidelijken. Het boek kan zeker een bijdrage leveren aan het bewustzijn van het toepassen van kernwaarden van de islam. Daarbij gaat het dan om de alledaagse dingen waarbij de focus op familiaire relaties erg mooi is.

Eindoordeel: 4.5 uit 5 – Brieven in de Ramadan is een aanrader!